کنوانسیون یکپارچه کار دریایی در گیرودار الحاق و اجرا

این دبیر گیج و گول و کور دل : تاریخ !^*

قلعه پرتقالیها در جزیره آزاد قشم ، محصور در جبر جغرافیایی ما نماد دوران تاریک استعمار و اشغال این تکه از سرزمین ایران است. هنوز صدای چکاچک شمشیر ، غرش توپ و بوی باروت در مهی از آتش و دود تصویر معلقی است که در ذهن این قلعه و دیگر برجهای سیصد ساله جزیره خرناسه می کشد . در دیگر بنادرجنوبی نیز می توان آثار سازه های پرتقالیها، انگلیسی ها و هلندی ها و گاه مقاومت مردم دلیر جنوب را در کنار فقر حاضر و حاکم بر این بنادر  یافت .  نعره های سرداری همچون امام قلی خان در دالانهای تو در توی قلعه  و یا صدای چکاندن باروت از لوله تفنگ پیر رئیس علی دلواری! از آنروزهای تلخ تا به امروز که  اولین همایش تشکلهای کارگری دریانوردان کشور برگزار می شود تا راهکارهای الحاق و اجرای شایسته کنوانسیون یکپارچه کار دریایی را طرح و بررسی نمائیم این دالان را به سختی جان کنده ایم . دالانی از  ناآشنایی متولیان با مقوله دریا و دریانوردی، بی ارادگی ، انزوای سیاسی ،  بی انگیزگی و رخوت مرگبار !

و اما این تصویر ماسیده بر زمان در دالانهایی چنین تاریک و لزج  هنوز از روزنه های بی تدبیری ما نفس  می کشد.

جهان عرصه زورآزمایی ست و گود آن دریاست. مگویی تلخ است که در دویست سال اخیر این گود ، قوانین دریانوردی مدرن همواره پیشتر از ما حرکت کرده و با توجه به نبود استانداردهای کافی در قوانین و رویکردهای صنعتی بخصوص قانون کار دریایی می رود که در پی انطباق با خواسته های مقتدران آن دست و پا بزنیم.

در شرایطی این نوشتار شکل می گیرد که نتایج اقدامات مجریان و سیاستگذاران برگزاری این گردهمایی کاملا بر خلاف رویه های بین المللی و خواسته های دریانوردان کشور ناروا را در این روز روا داشته است. همین بس که بی حضور مدیران کارفرمایی جو کارفرمایی در ابعاد مختلف بر همایش کارگری حاکم بود. عدم اعتماد دریانوردان را بی شک می توان اصلی ترین دلیل عدم استقبال اعضای این تشکله در همایش دانست که باید در جای خود آسیب شناسی شده و به راهکاری مناسب برای خروج از این سرما دست یافت .

ادامه مطلب را بخوانید »

سلام..یکی از دوستان دریایی که نمی دونم کیه ، امروز بهم میل زد و نمی دونم خواست دل مارو بسوزونه ، خلاصه عکسی رو فرستاده بود که براتون می گذارم…